“Sito” - capítulo da obra Todo 36-39. Malos tiempos, de Carlos Giménez.
Há 4 meses · 5 notas
“Sito” - capítulo da obra Todo 36-39. Malos tiempos, de Carlos Giménez.
Há 4 meses · 5 notas
Há 4 meses · 5 notas
Os Pinos
Texto: Eduardo Pondal
Música: Pascual Veiga
¿Qué din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
¿Qué din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?
Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.
Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden
e con arroubo atenden
o noso ronco son,
mais sóo os iñorantes
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non.
Os tempos son chegados
dos bardos das edades
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán.
Este himno simboliza a loita dos galegos polas liberdades rexionais. A letra escribiuna a finais do século XIX o poeta galego Pondal e a música Chané que, emigrado, morreu na Habana. Os restos do músico, que soubo interpreta-los anceios do pobo galego, foron levados á súa patria e soterrados na Coruña. (Carlos Palacio, “Colección de Canciones de Lucha”, Febreiro 1939)
O himno galego “Os Pinos”, que se estreou o 20 de decembro do 1907 no Gran Teatro de La Habana, foi produto do espírito creador da Galicia inmigrante, ao igual que a bandeira mailo escudo. O himno foi o resultado do esforzo de coordinación de José Fontenla Leal, o cal lle encargou a Curros Enríquez (importante figura galega que residía na Habana) que escribise a letra, e a música a Castro “Chané”, pero Curros non foi capaz de compoñelo axiña e Fontenla decidiu escolle-lo poema Os Pinos de Eduardo Pondal. Para a música contouse con Pascual Veiga.
O motivo central do himno é que Galicia esperte do seu sono e emprenda o camiño cara a liberdade.
Dende o 1907 ata o 1923 o himno galego foi cantado por rexionalistas e agraristas nos seus actos e, pouco a pouco, foi sendo aceptado por moitos máis. Os centralistas asumirano, finalmente, na campaña electoral do 1977. Durante a época anterior á República prohibíronse tódolos símbolos rexionais. Daquela, as sociedades galegas da América intensificaron o seu interese pola expresión pública do himno. Coa II República o amor cara el intensificouse coma expresión dunha Rexión dentro do Estado Integral que se constituíra. Durante o periodo franquista, ata a etapa de aperturismo, só se cantaba, como moito, en actos culturais e coma unha canción máis dentro do folklore galego.
Há 5 meses · 2 notas
El periodista británico Raymond Walker arriesga vida cruzando bajo las balas el Puente international desde Irún hacia Hendaya llevando en sus brazos a un bebé refugiado.
Ser refugiado no es una cuestión de países sino de tiempo. La guerra es un mal de todos no de unos pocos. Selenita.
Há 5 meses · 11 notas · Source · Reblogged from culebreando
Peleamos, peleamos
Texto de Pedro Garfias
Música de Carlos Palacio
Por los viejos que lloran nuestra ausencia,
por la esposa que añora nuestros brazos,
por los hijos que esperan nuestra vuelta,
¡peleamos!, ¡peleamos!
Por el torno que cuenta nuestras horas,
por la tierra que labran nuestras manos,
por el limpio sudor de nuestra frente,
¡peleamos!, ¡peleamos!
Por el sol y el azul de nuestro cielo,
por las piedras sagradas que heredamos,
por el suelo cansado de dar flores,
¡peleamos!, ¡peleamos!
Peleamos por todo lo que es noble,
por la paz, la justicia y el trabajo,
por la libre república del pueblo,
¡peleamos!, peleamos!
Y también por vosotros, compañeros,
que lucháis obligados y engañados,
porque sois nuestra carne y nuestra sangre,
¡peleamos!, ¡peleamos!
Contra falsos, traidores y perjuros,
alemanes y moros e italianos,
por España feliz tres veces libre,
¡peleamos!, ¡peleamos!
Esta canción, na que o poeta quixo expresa-lo fondo sentido humano da nosa guerra, presenta un detalle curioso: o tema musical, de carácter litúrxico, é de Pedro Garfias, limitándose o compositor a anotala cando a cantaba o poeta e a harmonizala despois. Escribiuse en Valencia a mediados do 1938. (Carlos Palacio, “Colección de Canciones de Lucha”, Febreiro 1939)
Há 7 meses · 5 notas
Há 7 meses · 14 notas
Conxunto fotográfico creado pola Junta de Defensa de Madrid como fondo propagandístico pra denuncia-los desastres da guerra. Posteriormente foi agochado e utilizado polo bando nacional coma instrumento de represión das ideas políticas.
Há 7 meses · 17 notas
Proxecto de investigación interactivo subvencionado polo Ministerio de Traballo e Inmigración. O seu obxectivo é recoller informacións sobre o exilio republicano dende 1936 ata o primeiro franquismo.
Há 7 meses · 6 notas
Base de datos resultante dunha investigación de Benito Bermejo e Sandra Checa na que se poden consultar os nomes e datos dos deportados.
Exemplo: deportados da cidade da Coruña
BATALLA CAULE, Fernando Coruña (A) Fallecido 22/09/1941
BOURNASELL SAMPEDRO, Luis Coruña (A) Liberado 05/05/1945
BREGUA MURIÑO, Adolfo Coruña (A) Liberado 05/05/1945
CASTILLO SOUTELO, Adriano Coruña (A) Fallecido 24/09/1941
CONDE NÚÑEZ, Víctor Manuel Coruña (A) Liberado 05/05/1945
FERNÁNDEZ, Manuel Coruña (A) Liberado -
GARCÍA DE LA CRUZ, Juan Clemente Coruña (A) Fallecido 29/09/1941
GARCÍA LAGARES, Arturo Coruña (A) Fallecido 12/07/1941
GONZÁLEZ DEL VALLE, Juan Coruña (A) Fallecido 26/09/1941
LÓPEZ CRIADO, Leopoldo Coruña (A) Fallecido 03/11/1941
MARTÍNEZ ARIAS, Julio Coruña (A) Fallecido 07/09/1941
MARTÍNEZ CACHEIRA, José Coruña (A) Fallecido 23/11/1941
MORGADE FEAL, Jesús Coruña (A) Liberado 05/05/1945
OUBIÑA FERNÁNDEZ, Enrique Coruña (A) Liberado 05/05/1945
RAFALES LAMARCA, Luis Coruña (A) Fallecido 09/09/1941
RODRÍGUEZ, Emilio Coruña (A) Sin datos -
SAN MIGUEL PRADA, Víctor Coruña (A) Fallecido 10/01/1942
SÁNCHEZ GARCÍA, Eduardo Coruña (A) Liberado 05/05/1945
TALLÓN CHARLÓN, Enrique Coruña (A) Fallecido 27/12/1941
TALLÓN CHARLÓN, Francisco Coruña (A) Liberado 05/05/1945
Há 7 meses · 7 notas
Pretende facilita-lo acceso aos documentos relativos ás vítimas da Guerra Civil, o exilio e mailas súas consecuencias e a represión durante a ditadura franquista. A base de datos contén referencias existentes en arquivos dependentes do Ministerio de Cultura.
Há 7 meses · 4 notas
Ubicado na cidade de Salamanca, custodia documentación que pode ser utilizada polos cidadáns, directamente, mediante consulta in situ dos documentos orixinais ou, indirectamente, solicitando a información a través do servizo de información do Centro.
Há 7 meses · 20 notas
Colección de cartaces dos que dispón o Centro Documental da Memoria Histórica. Están dispoñibles os cartaces e informacións escolmados neste blogue, coa diferenza de que as imaxes que aquí se expoñen carecen de marca de auga.
Há 7 meses · 12 notas